Nowy serwis prawny firmy KRONN
Jest nam niezmiernie miło poinformować o uruchomieniu przez nas, kolejnego serwisu prawnego.
Uruchomienie Forum Pomocy Prawnej
Uruchomiliśmy forum pomocy prawnej, które kierujemy do osób szukających pomocy w procesie dochodzenia odszkodowań i szeroko rozumianej pomocy prawnej.
SZKODA OSOBOWA
Art. 444 Kodeksu Cywilnego [szkoda na osobie]§1. W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądania poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeśli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu.
§2. Jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki na powodzenie w przyszłości, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty.
§3. Jeżeli w chwili wydania wyroku szkody nie da się dokładnie ustalić, poszkodowanemu może być przyznana renta tymczasowa.
Przedstawiany powyżej przepis stanowi podstawę do dochodzenia roszczeń dotyczących naprawienia szkody na osobie i obejmuje jedynie elementy majątkowe tej szkody. W oparciu o powyższy przepis zakład ubezpieczeń, z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia OC, wyrównuje poniesione przez poszkodowanego koszty leczenia (zabiegi, operacje, opiekę lekarską i pielęgniarską, przejazdy do lekarz i do domu, koszty domowych wizyt lekarskich), przy czym poszkodowany może żądać wyłożenia z góry sumy potrzebnej na koszty leczenia. W oparciu o powyższy przepis wyrównaniu podlegają między innymi: utrata zarobków, oraz innych dochodów na skutek przeszkód w wykonywaniu pracy, koszty przygotowania poszkodowanego do zmiany zawodu itp.
Należy podkreślić iż żądanie pokrycia szkód na osobie, oraz zwrotu poniesionych przy tym kosztów przysługują tylko poszkodowanemu, a osoba trzecia nawet jeśli wspomniane koszty wyłożyła nie posiada legitymacji do występowania z roszczeniem o ich zwrot.
Pamiętaj poniesione koszty muszą być udokumentowane.
Jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, może domagać się pokrycia kosztów przystosowania do wykonywania innego zawodu, oraz renty.
Art 445 Kodeksu Cywilnego [Zadośćuczynienie pieniężne]
§1. W wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednia sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznana krzywdę.
...
§3 Roszczenie o zadośćuczynienie przechodzi na spadkobierców tylko wtedy, gdy zostało uznane na piśmie albo gdy powództwo zostało wytoczone za życia poszkodowanego.
Powyższy przepis stanowi podstawę prawną dla roszczenie o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę – czyli szkodę niemajątkową. Przywołany przepis przewiduje przyznanie poszkodowanemu zadośćuczynienia w razie uszkodzenia ciała, lub wywołania rozstroju zdrowia. Celem zadośćuczynienia jest więc kompensacja cierpień zarówno fizycznych jak i psychicznych, a roszczenie to przysługuje jedynie poszkodowanemu. Dodatkowo winno ono także uwzględniać te cierpienia, które będą odczuwalne w przyszłości.
Wysokość przyznanego zadośćuczynienia nie może być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy i ma służyć złagodzeniu skutków doznanej krzywdy, a przy tym nie być źródłem wzbogacenia.
Orzecznictwo ukształtowało stanowisko, w którym wysokość zadośćuczynienia uzależniona jest od szeregu czynników, z których najistotniejszymi są: rodzaj doznanej szkody, stopień cierpień fizycznych i psychicznych, ich intensywność i długotrwałość, nieodwracalny charakter następstw wypadku (zwłaszcza kalectwo czy oszpecenie), długotrwałość leczenia, wiek, płeć, stan cywilny oraz konsekwencje uszczerbku na zdrowiu w życiu osobistym i społecznym. Przy określaniu zadośćuczynienia należy również uwzględnić brak widoków na przyszłość, oraz stan psychiczny poszkodowanego.
Należy jednocześnie podkreślić, iż przy określaniu wysokości zadośćuczynienia za tzw. trwały uszczerbek na zdrowiu Zakłady Ubezpieczeń stosują praktycznie tylko i wyłącznie mechaniczne mierniki czyli procenty trwałego uszczerbku na zdrowiu powiązane z wielkością średniego wynagrodzenia krajowego. Praktyka ta ogranicza w sposób znaczny wartość przyznawanego zadośćuczynienia, a skutecznym sposobem walki z tym procederem są właśnie firmy wyspecjalizowane w dochodzeniu odszkodowań, oraz Sądy Powszechne.
§2. Jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki na powodzenie w przyszłości, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty.
§3. Jeżeli w chwili wydania wyroku szkody nie da się dokładnie ustalić, poszkodowanemu może być przyznana renta tymczasowa.
Przedstawiany powyżej przepis stanowi podstawę do dochodzenia roszczeń dotyczących naprawienia szkody na osobie i obejmuje jedynie elementy majątkowe tej szkody. W oparciu o powyższy przepis zakład ubezpieczeń, z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia OC, wyrównuje poniesione przez poszkodowanego koszty leczenia (zabiegi, operacje, opiekę lekarską i pielęgniarską, przejazdy do lekarz i do domu, koszty domowych wizyt lekarskich), przy czym poszkodowany może żądać wyłożenia z góry sumy potrzebnej na koszty leczenia. W oparciu o powyższy przepis wyrównaniu podlegają między innymi: utrata zarobków, oraz innych dochodów na skutek przeszkód w wykonywaniu pracy, koszty przygotowania poszkodowanego do zmiany zawodu itp.
Należy podkreślić iż żądanie pokrycia szkód na osobie, oraz zwrotu poniesionych przy tym kosztów przysługują tylko poszkodowanemu, a osoba trzecia nawet jeśli wspomniane koszty wyłożyła nie posiada legitymacji do występowania z roszczeniem o ich zwrot.
Pamiętaj poniesione koszty muszą być udokumentowane.
Jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, może domagać się pokrycia kosztów przystosowania do wykonywania innego zawodu, oraz renty.
Art 445 Kodeksu Cywilnego [Zadośćuczynienie pieniężne]
§1. W wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednia sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznana krzywdę.
...
§3 Roszczenie o zadośćuczynienie przechodzi na spadkobierców tylko wtedy, gdy zostało uznane na piśmie albo gdy powództwo zostało wytoczone za życia poszkodowanego.
Powyższy przepis stanowi podstawę prawną dla roszczenie o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę – czyli szkodę niemajątkową. Przywołany przepis przewiduje przyznanie poszkodowanemu zadośćuczynienia w razie uszkodzenia ciała, lub wywołania rozstroju zdrowia. Celem zadośćuczynienia jest więc kompensacja cierpień zarówno fizycznych jak i psychicznych, a roszczenie to przysługuje jedynie poszkodowanemu. Dodatkowo winno ono także uwzględniać te cierpienia, które będą odczuwalne w przyszłości.
Wysokość przyznanego zadośćuczynienia nie może być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy i ma służyć złagodzeniu skutków doznanej krzywdy, a przy tym nie być źródłem wzbogacenia.
Orzecznictwo ukształtowało stanowisko, w którym wysokość zadośćuczynienia uzależniona jest od szeregu czynników, z których najistotniejszymi są: rodzaj doznanej szkody, stopień cierpień fizycznych i psychicznych, ich intensywność i długotrwałość, nieodwracalny charakter następstw wypadku (zwłaszcza kalectwo czy oszpecenie), długotrwałość leczenia, wiek, płeć, stan cywilny oraz konsekwencje uszczerbku na zdrowiu w życiu osobistym i społecznym. Przy określaniu zadośćuczynienia należy również uwzględnić brak widoków na przyszłość, oraz stan psychiczny poszkodowanego.
Należy jednocześnie podkreślić, iż przy określaniu wysokości zadośćuczynienia za tzw. trwały uszczerbek na zdrowiu Zakłady Ubezpieczeń stosują praktycznie tylko i wyłącznie mechaniczne mierniki czyli procenty trwałego uszczerbku na zdrowiu powiązane z wielkością średniego wynagrodzenia krajowego. Praktyka ta ogranicza w sposób znaczny wartość przyznawanego zadośćuczynienia, a skutecznym sposobem walki z tym procederem są właśnie firmy wyspecjalizowane w dochodzeniu odszkodowań, oraz Sądy Powszechne.
